Winfried Baijens ken je vooral als de rustige, goedgeklede nieuwslezer. Een die de laatste hectische minuten voor acht uur ’s avonds in duidelijke zinnen samenvat. Hij presenteert het NOS Journaal en maakt radio bij Met het Oog op Morgen. Ook schuift hij regelmatig aan bij grote live-evenementen. Achter die herkenbare stem schuilt een Limburgs-Zeeuwse jeugd. Maar ook een lange lijst radioprogramma’s en een rustig, creatief thuisleven in Rotterdam.
Winfried Baijens wiki
– Volledige naam: Winfried Baijens
– Geboren: 13 december 1977 in Horst, Limburg
– Leeftijd: 48 jaar
– Beroep: radio- en televisiepresentator, journalist
– Opleiding: Hogeschool voor de Journalistiek Tilburg
– Bekend van: Jeugdjournaal, NOS Journaal, Met het Oog op Morgen
– Partner: Ferdinand Belfor, art-director
– Kinderen: geen
– Woonplaats: Rotterdam
Vroege jaren in Limburg en Zeeland
Winfried komt ter wereld in Horst, maar voelt zich eerder Zeeuw dan Limburger. Zijn ouders verhuizen nog voor zijn eerste verjaardag naar Philippine. Een dorp in Zeeuws-Vlaanderen dat beroemd is om mosselrestaurants en kleinschalige vissershaven. De jonge Winfried helpt in vakanties als badmeester in het plaatselijke zwembad. Leert daar vroeg omgaan met verantwoordelijkheid en krijgt er zijn eerste lessen in publieke dienstverlening. Thuis vullen geurige bloemen de hal; zijn ouders runnen een kleine bloemenwinkel. Hij kijkt graag naar tv-journaals omdat de strakke vorm hem aanspreekt. Vanaf de basisschool schrijft hij schoolkrant artikelen, vaak interviews met dorpsgenoten die een bijzonder beroep hebben.
Op de middelbare school reist hij dagelijks zestig kilometer op de fiets en per bus. Die lange ritten brengen de radio in zijn leven. Hij luistert naar NOVA en denkt terwijl de polder voorbij schuift: dat wil ik ook. Verhalen zo vertellen dat iedereen ze snapt. Na het vwo kiest hij zonder aarzelen de Hogeschool voor de Journalistiek in Tilburg. Daar duikt hij in vakken als radiotechniek, interview ethiek en eindredactie. Zijn afstudeerproject over de logistiek van vissershavens wekt de aandacht van NOVA-redacteur Hein Hansen. Die hem vervolgens in 2001 meeneemt als jonge verslaggever.
Een start bij NOVA en Jeugdjournaal
Bij NOVA springt Winfried direct in het diepe. In mei 2001 interviewt hij imam Khalil el-Moumni samen met collega Hein Hansen. De imam doet omstreden uitspraken over homoseksualiteit en het fragment haalt alle voorpagina’s. Winfried leert in één klap hoe zwaar woorden kunnen wegen. Vier jaar later maakt hij de overstap naar het Jeugdjournaal. Tussen 2003 en 2007 presenteert hij het middagblok. Schrijft teksten die nieuws begrijpelijk maken voor tienjarigen. En wint vervolgens met het team de Cinekid-publieksprijs voor het Jaaroverzicht 2003. De Jeugdjournaal-periode vormt zijn presenteerstijl: helder, rustig en zonder jargon.
Na vier jaar kiest hij een nieuwe uitdaging en wordt hij het gezicht van NOS op 3. Destijds het jongere journaal voor tieners en twintigers. Hij werkt afwisselend als presentator en verslaggever. Daaarnaast begint hij zijn eigen radioprogramma Winfrieds Woonkamer op NPO Radio 6. Drie avonden per week draait hij jazz, soul en funk. Ontvangt muzikanten live in de studio.
Van radio naar het Achtuurjournaal
In 2016 vraagt de NOS hem als vaste presentator voor het weekend journaal en als invaller op Radio 1. Hij verruilt de informele radio-toon voor de strakkere vorm van het Achtuurjournaal maar neemt zijn ontspannen houding mee. Collega’s merken dat hij voor de uitzending fluitend rondloopt, terwijl de klok genadeloos aftelt. In 2019 valt Rob Trip uit door ziekte en schuift Winfried enkele maanden naar de hoofdzetel. Het publiek waardeert zijn veilige stem in een roerige politieke nieuws periode.
Tegelijk experimenteert hij met nieuwe kanalen. Op het YouTube-platform van de NOS start hij Achter de headlines. Een serie waarin redacteuren uitleggen hoe keuzes rond beeld en geluid worden gemaakt. De video’s scoren hoog bij middelbare scholieren en journalistiek studenten. Dit omdat de serie laat zien dat nieuws niet simpelweg aanwaait maar wordt geselecteerd, gecheckt en gedoseerd.
Ferdinand Belfor als partner
Winfried woont sinds 2015 met Ferdinand Belfor in een lichte bovenwoning in Rotterdam-Blijdorp. Ferdinand is art-director en is, opgeleid aan de Willem de Kooning Academie. Hij werkte voor bureaus die campagnes ontwikkelden voor onder andere de Efteling en diverse duurzaamheidslabels. Hun ontmoeting is bijna filmmateriaal. Winfried moet voor een NOS-promo snel nieuwe kleding uitzoeken. Een gezamenlijke vriend tipt Ferdinand als stylist. En tijdens die sessie blijkt de klik groter dan de kledingmaat.
Ferdinand helpt Winfried nog steeds bij het selecteren van schoenen. Een item waar veel kijkers opmerkingen over maken. Het paar kiest bewust voor een leven zonder kinderen. In een interview met De Volkskrant zegt Winfried: “We genieten van neefjes, nichtjes en van elkaar. Het voelt compleet.” Hun weekenden vullen zich met museumbezoek, hardlooprondjes langs de Maas en lange koffiesessies. Sessies waarin Ferdinand kleurstalen voor een nieuwe campagne laat zien.Terwijl Winfried onderwerpen voor zijn radioprogramma schetst. Winfried noemt Ferdinand “mijn stilist, mijn eerste luisteraar en de beste reality-check”.
Programma’s en documentaires
Naast het journaal werkt Winfried aan langere formaten. In 2023 presenteert hij voor de NTR Het Water Komt. Waarin hij langs dijken en sluizen reist om de Watersnoodramp van 1953 te reconstrueren. Een jaar later volgt De Aarde Beeft, over de gevolgen van gaswinning in Groningen. In 2025 brengt hij Het Stof Daalt, een serie over de mijnstreek in Limburg. Bij elk project ziet hij parallellen met zijn eigen jeugd tussen dijken, polders en familiebedrijf. Zijn signatuur: hij stelt vragen op locatie en geeft het antwoord pas na saillante archiefbeelden. Zodat kijkers zelf mogen denken voordat de conclusie komt.
Dagelijkse routine en eigenaardigheden
Een werkdag begint om half acht in Hilversum. Winfried bekijkt persberichten, belt verslaggevers en beslist welke verhalen in de hoofd uitzending passen. Rond elf uur doet hij stemoefeningen om zijn Zeeuwse klanken neutraal te houden. Op de bureaulade ligt standaard een nieuwe set sneakers. Hij wisselt pas van schoenen als de styliste knikt. Na de playout, rond half negen, rijdt hij weer naar Rotterdam. Eet samen met Ferdinand en kijkt een aflevering van een Britse detectiveserie. Dit om de kop vol breaking news weer leeg te krijgen.
Sport houdt hem scherp. Hij loopt twee halve marathons per jaar; zijn beste tijd is één uur en eenenveertig minuten. Hij zweert bij rustige muziek van Bill Evans tijdens duurlopen, omdat de piano zijn ademritme stabiliseert. In de zomer bezoekt hij North Sea Jazz. Niet als reporter, maar als liefhebber die backstage even hallo zegt. Om vervolgens anoniem een colaatje te bestellen.
Kinderen, familie en identiteit
Winfried heeft geen kinderen en legt graag uit waarom. “Het is geen nee tegen kinderen, maar ja tegen het leven dat we leiden.” Veel van die ruimte gaat naar zes neefjes en nichtjes die om beurten logeren. Hij toont ze de studio, laat ze koptelefoons dragen en herhaalt steeds: check je bronnen, stel open vragen, durf fouten te herstellen. De band met zijn ouders blijft sterk. Op zondag rijdt hij vaak naar Zeeuws-Vlaanderen voor vlaai en vers gesneden bloemen uit de oude winkel.
Hoewel hij open is over zijn geaardheid, draagt hij het niet als vlag maar als onderdeel van het geheel. In 2006 belandt hij op plaats drie van de Expreszo 100, een lijst met rolmodellen uit de lhbti gemeenschap. Hij ziet die notering vooral als aanmoediging om zichtbaar te blijven. Daarom presenteert hij sinds 2024 de jaarlijkse Amsterdam Pride Talk, een talkshow waarin jonge activisten hun verhalen delen.
Levensfilosofie en toekomstplannen
Winfried gelooft dat nieuwslezen draait om dienstbaarheid. Hij vergelijkt het met de bloemwinkel van zijn ouders. “Je zet een boeket samen voor iemand anders, niet voor jezelf.” Die houding stuurt zijn keuzes. Hij ziet zichzelf tot ver in de vijftig achter de desk. Maar dan wel afgewisseld met slow-radio en verdiepende documentaires. Op zijn bucketlist staan twee grote projecten. Een serie over Nederlandse watermanagement in andere delta’s. Maar ook een podcast waarin hij door Europa fietst langs plekken waar grote nieuws gebeurtenissen plaatsvonden.
Zijn motivatie blijft simpel. Hij wil dat je na het Achtuurjournaal begrijpt wat er speelt zonder overprikkeld te raken. Hij wil dat jonge journalisten weten dat duidelijkheid interessanter is dan dramatiek.
